czwartek, 31 października 2013

Pamiętamy w Iwięcinie


I znów mamy Wszystkich Świętych i kwestę na cmentarzu. Budujące jest to, że rośnie liczba wolontariuszy. W tym roku, jak w żadnym innym, zaangażowali się w porządkowanie cmentarza oraz zbiórkę pieniędzy: nauczyciele, rodzice i dzieci z naszej szkoły. 
Nie zapomniano o miejscu pochówku długoletniego nauczyciela tutejszej szkoły Hieronima Kiełpińskiego, zapalono znicze w lapidarium, które upamiętnia dawnych mieszkańców Iwięcina. 
To dobra nauka dla dzieci: poszanowania miejsc tradycji, historii oraz wyrobienie nawyku opieki nad miejscami spoczynku zmarłych, zwłaszcza tych, o których zapomniano. 
Tak realizuje się łacińska sentencja:"non omnis moriar".

Wspomnienie o nauczycielu Hieronimie Kiełpińskim
Kiełpiński Hieronim  urodził się 26.08.1933 w Dalkowie powiat Gniezno. Do Szkoły Podstawowej chodził w Gnieźnie. Liceum pedagogiczne ukończył w Koszalinie w 1954 roku natomiast egzamin dojrzałości zdał przed Państwową Komisją Egzaminacyjną 3 czerwca 1954 roku. Pracował w szkołach podstawowych: SP w Sielsku (1951-1954), SP w Świeszynie (1954-1957), SP w Darginii (1957-1958), SP w Pobądziu (1958-1959).
Był nauczycielem Szkoły Podstawowej w Iwięcinie prawie przez trzydzieści lat, w latach 1959 – 1986. Ożenił się w roku 1962 z nauczycielką Szkoły Podstawowej w Iwięcinię. Nauczyciel dyplomowany, uczył matematyki, fizyki, chemii i przysposobienia obronnego.
Wspominany przez wychowanków jako dobry pedagog. Zmarł w roku 1991 po długiej chorobie.


czwartek, 24 października 2013

Madonna z Dzieciątkiem - patronka Szlaku Cysterskiego (pierścienia bukowskiego).

Pierwszego dnia sympozjum "Pomorskie Szlaki Kulturowe" zorganizowanego w ramach projektu "Pomorski Szlak Cysterski: Iwięcino, Wierciszewo, Dąbrowa" JE ks. biskup Paweł Cieślik poświęcił figurki:
  •  św. Jakuba – patrona Szlaku Jakubowego,
  • Madonny Bukowskiej – patronki Szlaku Cysterskiego (pierścienia bukowskiego).   
Obie figury wykonał z drzewa lipowego artysta rzeźbiarz Jan Kuciński z Dąbrowy. 



Święty Jakub został przekazany Stowarzyszeniu Ziemi Wierciszewskiej. Maryja z dzieciątkiem Jezus pozostanie w kościele w Iwięcinie, wyeksponowana w dawnej szafce na oleje pochodzącej z XV wieku. Figurka Madonny to kopia alabastrowej figury z cysterskiego ołtarza (nieistniejącego), wykonanego na zamówienie ostatniego opata konwentu bukowskiego - Henryka Kreissa. Obecnie jej oryginał znajduje się w Muzeum Narodowym w Szczecinie.

 Przedstawiona została również tablica upamiętniająca 25 opatów bukowskiego klasztoru, która zostanie uroczyście poświęcona i zamontowana podczas rekolekcji adwentowych w kościele w Dąbrowie, w połowie grudnia tego roku.
Projekt współfinansowany jest  ze środków Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej z programu operacyjnego Funduszu Inicjatyw Obywatelskich.

Poniżej historia Madonny Bukowskiej.
    Alabastrowa figurka Madonny z Dzieciątkiem jest najcenniejszym zachowanym elementem bukowskiego ołtarza ufundowanego około roku 1515 przez ostatniego opata bukowskiego, Henryka Kressa. Mierząca 59 cm statua uważana jest za dzieło unikatowe w skali europejskiej. Powstała około 1430-1440 roku w środowisku holsztyńskim. Nie wiadomo jednak, kiedy i w jaki sposób trafiła ona do bukowskich cystersów. Musiało to nastąpić najpóźniej przed rokiem 1515, czyli przed fundacją ołtarza, który jak się wydaje, powstał jako jej oprawa.
   Postać Marii, zaliczana do typu „Pięknych Madonn”, trzyma oburącz nagie Dzieciątko, patrząc na nie z pełną troską i macierzyńską miłością. Zdaje się jednocześnie  ukazywać je całemu światu jako Zbawiciela.
   Z kolei trzymane przez Dzieciątko w dłoniach jabłko wskazuje, że Matka Boska jest drugą Ewą, której zadaniem jest współudział w dziele uwolnienia ludzkości od skutków grzechu pierworodnego. Jednak jak się wydaje, już w momencie montowania ołtarza zmieniona została treść ideologiczna tego przedstawienia, wyobrażającą pierwotnie Matkę Boską Niepokalanie Poczętą ( w białym płaszczu i nimbie nad głową) na Królową Niebios (płaszcz złoty i korony na głowie). Pełne rysy twarzy Madonny i Dzieciątka, o lekko wyłupiastych oczach, są charakterystyczne dla grupy kamiennych rzeźb zdobiących lektorium kościoła NMP w Lubece, powstałych około 1428 roku, których autorem jest mistrz Junge, twórca ołtarza w kościele w Stralsundzie.
   Autorem programu ideowego ołtarza był zapewne sam opat Kresse. Dał tu bardzo przejrzyste i czytelne narastanie treści: od spraw codziennych, opieki nad konwentem i zapewnienia mu pomyślności, poprzez część hagiograficzną, ilustrującą cnoty i wartości wewnętrzne, które zakonnicy mieli rozwijać, aż po uwielbienie Marii Królowej Niebios (Regina Celi), otaczanej przez zakon szczególną czcią i kultem.
    Jak wynika z niemieckich opracowań i inwentaryzacji, penaptyk pełnił swą rolę w bukowskim kościele również w okresie reformacji, pomimo iż przedstawione w nim treści były sprzeczne z ideologią protestancką. W 1852 roku poddany został pełnej konserwacji, zaś w latach siedemdziesiątych XIX wieku dodano mu neogotyckie zwieńczenie. W okresie drugiej wojny światowej najcenniejsza część penaptyku – alabastrowa figura Madonny – została zeń wyjęta i ukryta, dzięki czemu choć poważnie uszkodzona, przetrwała i w roku 1952 znalazła się w zbiorach ówczesnego Muzeum Pomorza Zachodniego (obecnie Muzeum Narodowego) w Szczecinie. Okres wojny przetrwała też reszta ołtarza. Niestety w okresie powojennym, po 1950 roku, rozkradzione zostały rzeźby z części uroczystej. W 1961 roku ocalałe jego fragmenty (szafa i polichromowane skrzydła) przekazane zostały do Muzeum Pomorza Środkowego w Słupsku. Obiekt ten, pomimo znacznego zdekompletowania, wciąż należy do najcenniejszych dzieł ołtarzowych na Pomorzu Zachodnim.
    Informacje o opacie Henryku zachowały się dopiero z 1513 roku, czyli od momentu wyboru go na zwierzchnika bukowskiego konwentu. Wydaje się jednak, że może on być tą samą osobą co wymieniany w dokumentach kołbackich Henryk Cressowa, który w 1500 roku został studentem kolegium św. Bernarda w Lipsku. Potwierdzać  ten fakt zdaje się przeniesienie z Bukował do Kołbacza w roku 1513 bukowskiego opata Valentyna Ludowici (na funkcje opata kołbackiego) i wybór w tym samym roku Kressa na opata w Bukowie. Prawdopodobnie nastąpiła tu klasyczna wymiana. Jeżeli więc Cressowa i Kresse to ta sama osoba, wówczas jasne stają się zarówno program ołtarza(którego podstawy zdobył w lipskim kolegium), jak i kompozycja części uroczystej, wyraźnie nawiązująca do powstałego w 1494 roku ołtarza z kościoła klasztornego benedyktynów w Blaubehren (Wirtembergia). Przy czy nie można wykluczać osobistego kontaktu fundatora z Hansem Raphonem lub z którymś z jego uczniów bądź współpracowników i zaangażowania ich w celu wykonania malowideł do fundowanego przez siebie ołtarza, który wydaje się być osobistym credo opata. Kresse bowiem po wprowadzeniu reformacji nie zmienił wyznania na luterańskie i nie opuścił Bukowa. Pozostał w nim samotnie aż do śmierci , korzystają z przyznanego mu przez Barnima XI  (wyjątkowo, być może z uwagi na podeszły wiek) dożywocia.

Źródło: Pomorski Szlak Cysterski, Janusz Leszek Jurkiewicz, Wydawnictwo „Bernardinium”, Pelplin, 2006.

środa, 16 października 2013

Zapraszamy na sympozjum pt. „Szlaki Kulturowe na Pomorzu”


Stowarzyszenie Na Rzecz Rozwoju Wsi Iwięcino serdecznie zaprasza na sympozjum pt. „Szlaki Kulturowe na Pomorzu” zorganizowane w ramach projektu „Pomorski Szlak Cysterski-Iwięcino, Wierciszewo,Dąbrowa”.
Przez naszą miejscowość przechodzą dwa wielkie szlaki kulturowe: Szlak Cysterski i Szlak św. Jakuba. W pierwszym dniu sympozjum 20.10.2013 r. omówiony zostanie Szlak Cysterski, a jego pomorską trasę przedstawi sekretarz Rady Koordynacyjnej Szlaku Cysterskiego w Polsce Alicja Słyszewska. O międzynarodowym znaczeniu szlaku a szczególnie o Europejskiej Karcie Cysterskiej opowie  Teresa Świercz ze Stowarzyszenia Ochrony Dziedzictwa Pocysterskiego w Bierzwniku.
W drugim dniu konferencji 21.10.2013 r. gościem specjalnym będzie JE ks. Biskup Paweł Cieślik. Anna Bartczak oraz Kamila Wójcik z Biura Dokumentacji Zabytków w Szczecinie przedstawią: Czym jest Pomnik Historii – nadawany przez Prezydenta RP, omówią jego znaczenie oraz podadzą przykłady z terenu Województwa Zachodniopomorskiego. Omówiony również zostanie sam wniosek, który Parafia Dobiesław złoży na kościół w Iwięcinie.
W drugiej części spotkania o wdrożeniu Szlaku Jakubowego opowie zachodniopomorski koordynator projektu Bożena Wołowczyk. Sympozjum zakończy się podpisaniem deklaracji przystąpienia do Europejskiej Karty Cysterskiej przez nasze stowarzyszenie.
Dodatkowym mocnym akcentem konferencji będzie poświęcenie figurki św. Jakuba – patrona Szlaku Jakubowego oraz Madonny Bukowskiej – repliki Maryi z dzieciątkiem Jezus, z cysterskiego ołtarza wykonanego przez ostatniego opata klasztoru w Bukowie Morskim. Przedstawiona również zostanie tablica upamiętniająca 25 opatów bukowskiego klasztoru, która zostanie uroczyście poświęcona i zamontowana podczas rekolekcji adwentowych w kościele w Dąbrowie w połowie grudnia tego roku.
SERDECZNIE ZAPRASZAMY!